کرزی رئیس جمهور ماست یا وزارتخانه ها و انجوها

همین یک و نیم هفته پیش بود که بعد از نماز مغرب و عشاء که معمولا منتظر برق جنراتوری بودیم امشب دیر کرد و نیامد؛ هرچه منتظر ماندیم، از برق جنراتوری خبری نشد که نشد!!

زنگ زدیم به برقیی صاحب دستگاه که گفت : از طرف نیرویی امنیت محل اخطار داده که باید تمام دستگاه های جنراتور های برق محل های بی برق تعطل شود، تا برق دولتی بی یاید . همه خوشحال شدیم. ولی باز هم سخت بود و معلوم نبود که برق دولتی چه گونه و کی خواهد رسید؟ بدلیل آن که اصلا زمینه های اعطای برق دولتی که

از قبیل آمدن پایه های برق و سیم کشی های عمومی ... وجود نداشت. لذا مشکوک شدیم؛ برای همین یکی از نیروی های محلی ما که آشنایی با دستگاه امنیتی و نظامی داشت، ازش خواستیم که سروطی قضیه در بی یاورد.

بعد معلوم شد که دستور فوق از ناحیه ارگان محیط زیست می باشد که بخاطر جلوگیری از آلودگی از محیط زیست دستور خاموشی دستگاه های جنراتور برق مردم مظلوم بی برق غرب کابل را بدلیل استفاده از گازاییل های نامرغوب صادر کرده اند و دستور داده است که مرد الیکن (چراغ فانوس) تهیه کنند. یعنی به جای یک دستگاه جنراتور برق که بیش از 200 خانواده را برق چراغ روشنی می دهد، 300 عدد الیکن یا همان چراغ فانوس را روشن کنند . سوال این جاست که :

این مردم تیل یا همان گازاییل فانوسهایش را از همین مواد نفتی نامرغوب تهیه می کنند، در حال که چراغ فوق آلودگی اش خیلی بیشتر از دستگاه های جنراتور هاست و از طرف هم این دود های آلوده مستقیما در منازیل پخش می شود ... .

آری بعدا معلوم شد که این دستور مستقیم جناب کرزی بوده است.

لذا از وزارت خانه های خارجی و انجو های آنها خواسته است که به جای برق های جنراتوری از برق دولتی استفاده کنند ... 

سوال این جاست که جناب کرزی! مردم بد بخت غرب کابل و همانند که اصلا به برق دولتی از برکت وزارت متعصبانه آب و برق اسماعیل خان دست رسی ندارند چه کار کنند ؟

به همین جهت این سوال به ذهنم خطور کرد که : جناب کرزی رئیس جمهور مردم مظلوم افغانستان است یا رئیس جمهور وزارت خانه ها و انجوهای خارجی ؟

بدنیست بدانید

بد نیست بدانید! وکلایی کوچه های ما که در منطقه در غرب کابل به نام یوسف بنگی، واقع می باشد می گویند : دوسال پیش عریضه درخواست برق این منطقه به وزارت آب و برق (یعنی جناب استماعیل خان متعصب) داده شده است که بعد از مراجعه مامورین آن وزارت خانه گفتند : اعطای برق این منطقه در حد بودجه ما نیست. لذا دوباره با کلی هزینه آمدند و برسی کردند، به حساب خود شان چهارده هزار خانوار برآورد کردند و گفتند این را باید از طریق وزارت پلان پی گیری شود و بودجه آن را برسی کنند.

این کار هم بعد از کلی دوندگی ها انجام شده است و وزارت پلان مبلغ حدودا یک ملیون پنجصد دلار اختصاص داده است، این تصمیم هم به بخش پلان وزارت آب برق یعنی نزد جناب اسماعیل خان وزیر آب برق رسیده است. ولی بیش از شش ماست که در آنجا معطل است که باید شیرنی یعنمی رشوت بماهوحقه داده نشده است و مردم هم آنچه را که وکلایی کوچه به عنوان رشوت به بخش پلان وزارت آب و برق می خواهند نمی دهند. بار های وکلایی کوچه اخطار داده که اگر مردم رشوت و شیرنیی وزارت آب و برق را ندهند، بودجه اختصاص داده شده محل شان به محل های قومیی اسماعیل ولو برای غیر برق رسانی به مصرف خواهد رسید، چون مناطق قوم اسماعیل خان در کابل اصلا بدون برق نیستند، و سالها پیش برق داده شده است.